9.3 ℃
De verdachte was in de vroege avond van juni 2021 voor het eerst alleen thuis met zijn zoon. Zijn partner was wandelen met een buurvrouw. Na ongeveer 45 minuten belde hij zijn vriendin in paniek op omdat de baby raar ademde. Hij belde vervolgens het alarmnummer; de baby ademde nog steeds raar (gaspen) en had ook alle spierkracht verloren. De baby werd naar het ziekenhuis gebracht en daar werd ernstig hersenletsel geconstateerd. Omdat de prognose voor de baby uitzichtloos was, werd een aantal dagen later de beademing gestopt en kwam het kindje te overlijden.
Twee forensisch pathologen hebben later onderzoek gedaan naar de dood van de baby. Zij kwamen onafhankelijk van elkaar tot de conclusie dat er sprake was van ernstig hersenletsel. De deskundigen hebben geen medische oorzaak gevonden dat het letsel kan verklaren. Het letsel kan volgens hen alleen zijn ontstaan door een uitwendige krachtsinwerking.
De rechtbank oordeelt op basis van alle bevindingen dat het niet anders kan zijn dan dat de vader hevig geweld heeft gebruikt op zijn zoon, wat heeft geleid tot ernstig hersenletsel en uiteindelijk de dood van de baby. Voor die conclusie neemt de rechtbank mee dat de moeder verklaarde dat er die fatale dag geen enkele bijzonderheid was en dat de baby vrolijk was toen zij vertrok om te wandelen. Ook vindt de rechtbank relevant dat de baby zichzelf nog niet kon omrollen of voortbewegen en dat het letsel dus niet door hemzelf veroorzaakt kan zijn. Er zijn ook geen aanwijzingen dat er iets gebeurd is, zoals een val van grote hoogte, wat het letsel zou kunnen verklaren. Het naar adem happen en het volledig slap worden van de baby passen bij de acute neurobiologische verschijnselen die volgens de deskundigen optreden tijdens of kort na een hevige krachtsinwerking. Dat betekent volgens de rechtbank dat het hersenletsel bij de baby is ontstaan vlak voor het moment dat de verdachte naar het alarmnummer belde.
Diepe groef
De verdachte ontnam het leven van zijn zoon, een baby die zijn hele leven nog voor zich had. Een kind van bijna zes weken oud is volkomen weerloos en bovendien volledig afhankelijk van de zorg en bescherming van zijn ouders. Hij had bij zijn vader juist volkomen veilig moeten zijn. Het overlijden van de baby brengt vanzelfsprekend veel verdriet met zich. Zijn dood heeft een diepe groef achtergelaten in het leven van zijn moeder, grootouders en alle andere naasten. Zij worden nog elke dag geconfronteerd met het gemis van de baby en hun leven is voor altijd ontwricht.
Bij het bepalen van de straf houdt de rechtbank er verder rekening mee dat de verdachte geen inzicht wil geven in zijn handelen, waardoor de precieze oorzaak van de medische noodsituatie en het latere overlijden van de baby onduidelijk is gebleven.
Zware last
De rechtbank kijkt bij het bepalen van de straf naar vergelijkbare zaken. Op basis daarvan is het uitgangspunt een celstraf van acht jaar. De rechtbank heeft er oog voor dat een celstraf voor deze verdachte bijzonder zwaar zal zijn. Tijdens het voorarrest bleek dat hij destijds niet geschikt was voor het reguliere detentieregime en is hij overgeplaatst naar een Extra Zorgvoorziening. Ook zal een lange celstraf een grote impact hebben op het leven van zijn partner en hun jongste zoon. Verder weegt mee dat de verdachte moet leven met het verlies van zijn oudste zoon. Dat moet een enorm zware last zijn.
Ten slotte houdt de rechtbank er rekening mee dat de strafzaak tegen de verdachte onredelijk lang heeft geduurd. Hij zat ruim vierenhalf jaar in de onzekerheid over de uitkomst van deze zaak, terwijl het uitgangspunt is dat een strafzaak binnen twee jaar is afgerond. Dit heeft het leven van de verdachte en zijn gezin ernstig belemmerd. Al met al vindt de rechtbank een celstraf van zeven jaar op zijn plaats.
